بیماری اسکیزوفرنی چیست ؟
واژه «اسکیزو» به معنی گسیختگی است و «فرنی» نیز به ذهن و روان اشاره دارد. بیماری اسکیزوفرنی اغلب به اختلال گسیختگی شخصیتی اشاره دارد، زیرا افکار و احساسات فرد مبتلا به این عارضه دارای ارتباط منطقی و معمول با یکدیگر نیستند. فرد مبتلا قادر نیست تخیلات خود را از واقعیت افتراق دهد و بنابراین رفتاری غیرمنطقی و غیرعادی دارد. این اختلال قبل از اینکه اسکیزوفرنی نام بگیرد ، دمانس پره کاکس یا دمانس زودرس نامیده می شد. این اصطلاح توسط بندکیت مورل، پزشک فرانسوی برای بیماران تباهی یافته ای که بیماریشان در نوجوانی شروع شده بود به کار برده شد .
بعد از مورل ، امیل کرپلین ، این اختلال را تعریف کرد و نام آن را جنون زودرس نامید. سرانجام بلولر اصطلاح اسکیزوفرنی را مطرح کرد تا مبین گسیختگی هایی باشد که میان فکر ، احساس و رفتار بیماران مبتلا به این اختلال وجود دارد . او سمپتوم های آن را کدگذاری کرد.
نشانه های بیماری اسکیزوفرنی
نشانه های بیماری اسکیزوفرنی به دو دسته رفتاری و بیولوژیکی تقسیم می شود . همچنین نشانه های رفتاری به دو دسته مثبت و منفی تقسیم می شود.
علل رفتاری:
۱- زوال عملکرد در زندگی روزمره
۲- توهمات
۳- هذیان ها
۴- اختلال فکر
نشانه های رفتاری مثبت: ۱) توهمات ۲) هذیان ها ۳ ) اختلال فکر
نشانه های رفتاری منفی: نشانه های رفتاری منفی که حاکی از عدم رفتار معنی دار است شامل از دست دادن بیان هیجانی ، عدم موفقیت در تعاملات اجتماعی و همچنین کم صحبتی است .
علل بیولوژیکی :
۱- اختلال در تمرکز طولانی مدت
2- وجود بعضی ناهنجاری ها در حرکات چشم ( اسکیزو فرن ها نمی توانند یک هدف متحرک را دنبال کنند. مثل با چشم دنبال کردن کسی که قدم می زند).
علائم اسکیزوفرنی از نظر بلولر
بلولر علائم اسکیزوفرنی را به صورت چهار ( A ) به کار برد :
اشکال در تداعی ( Association )
حالت عاطفی نامناسب ( Affect )
در خود ماندگی ( Autism )
دودلی (Ambivalence)
همچنین بلولر به علائم فرعی ( ثانویه ) هم قائل بود که شامل همان توهم ها و هذیان هایی می شود که از نظر کرپلین شاخصه های اصلی دمانس زودرس بودند .
اسکیزوفرنی را به دو دسته حاد و مزمن تقسیم می شود
در اسکیزوفرنی حاد ، خصوصیات بارز عبارتند از هذیانها و توهّمات و آشفتگی فکر. این نوع خصوصیت را علائم مثبت مینامند. بعضی از بیماران پس از مرحله حاد بهبود مییابند و برخی دیگر وارد مرحله مزمن بیماری میشوند.
خصوصیات اسکیزوفرنی مزمن عبارتند از فقدان احساس و انگیزه و مردم گریزی. این خصوصیات را اغلب علائم منفی مینامند پس از تثبیت فرم مزمن بیماری، معدودی از مبتلایان ممکن است بطور کامل بهبود یابند.
شیوع اسکیزوفرنی
بیماری اسکیزوفرنی ( شیزوفرنی) یک اختلال روانی است که در حدود یک نفر در هر صد نفر به آن مبتلا می شوند. این بیماری در بین مردها و زنان به یک اندازه شایع است و در جوامع شهری و بین گروه های اقلیت بیشتر مشاهده شده است. قبل از سن ۱۵ سالگی بسیار نادر است اما در هر سنی پس از آن رخ می دهد و بیشتر در سنین ۱۵ تا ۳۵ سالگی مشاهده شده است.
شیوع اسکیزوفرنی در مردان و زنان به یک میزان تخمین زده شده است که البته شروع و سیر اختلال در دو جنس متفاوت است. در مردان اسکیزوفرنی زودتر از زنان شروع می شود و نیمی از مردان و فقط یک سوم زنان مبتلا به اسکیزوفرنی می شود.
